تکنیک های عکاسی – نیلوفر شاه سیاه

تکنیک کادر در کادر در ترکیب بندی

استفاده از تکنیک کادر در کادر، یک روش عالی برای هدایت چشم بینندگان به عکس است. این تکنیک می تواند عمق و زمینه را به تصویر اضافه کند و همچنین توجه مخاطب را به موضوع عکس جلب کند.
تکنیک کادر در کادر در ترکیبات تا حدودی کم استفاده می شود. اما به عنوان روشی برای جلب توجه به یک نقطه کانونی خاص در تصویر، می تواند بسیار چشمگیر باشد.

عکاسی در شب

زمانی که بحث خلق یک عکس به میان میآید، مسائل خیلی زیادی جلب توجه مینماید. از قاعده یک سوم گرفته تا خطوط اصلی و …
اگر به صورت رنگی شات میگیرید می کنید، حواس پرتی های زیادی خواهید داشت. این امریست طبیعی که ما به عنوان عکاس، پس زمینه را به عنوان یکی از مهمترین لایه های تصویر نمی بینیم.
در حالتی که پس زمینه (بک گراند) به اندازه ی سایر جزئیات برجسته نیست، همان امریست که تفاوت بین یک عکاس بزرگ و یک متوسط را نمایان میسازد.

عکاسی خیابانی می تواند ژانری بسیار خشن باشد. زمانیکه در خصوص بک گراند صحبت میکنیم این نکته را درک میکنیم که همیشه نمیتوان پس زمینه ای ساده و یکدست یافت.با قرار دادن سوژه مقابل یک ساختمان، نسبت به خیابان فضای بسته تری خواهید داشت. در خیابان تعداد بسیاری ماشین وجود دارد و فضا میتواند بسیار گسترده شده و به درازا بیانجامد. جدا کردن سوژه از بک گراند امریست که هر لحظه سخت تر میشود.

کنتراست بالا
حتی پیش زمینه ای که بیشترین میزان انحراف را دارد، اگر کاملا در تاریکی فرو رود، می تواند مفید باشد. باید توجه داشت که جستجو و حداقل تلاش برای یافتن صحنه هایی با کنتراست بالا، به شما در جستجوی زمینه های مناسب تر کمک شایانی می کند.
سیاه سفید
معمولاً، هنگامی که تصویر اصلی به قصد برداشت تصاویر سیاه و سفید شات نشده، عکس های رنگی را به سیاه و سفید تبدیل نمی کنیم. اگرچه امروزه تبدیل کردن یک عکس رنگی به سیاه و سفید بسیار آسان شده است، اما این سبک، سبکی کاملاً متفاوت است. دید با رنگ سیاه و سفید، عکاس را ملزم به رعایت و تأکید بر جنبه های مختلف تصویر می نماید. داستان برجسته تر شده و این امر همچنین در خصوص نور و سایه نیز صدق میکند.

بوکه پس زمینه را بهبود نمی بخشد
توصیه های زیادی در مورد شناور سازی وجود دارد که می گویند دیافراگم را باز کنید و بوکه بیشتری بدست آورید.
بله ، بوکه می تواند اثرات زمینه بد را کاهش دهد، اما هرگز اثرات آن را کاملا از بین نمیبرد. اگر پیشتر متوجه شده اید که پس زمینه ی موجود جوابگوی کارتان نیست، باید دانست که تار کردن آن فقط یک پس زمینه تیره و تار به شما می دهد و حاصل چندان خوبی از کار در نخواهد آمد. بوکه می تواند خوب باشد ، اما تنها در صورتی که پس زمینه برای آن مناسب باشد.
هنگامی که در پس زمینه نور وجود دارد، می توان ستارگان زیبایی را در ترکیب با یک لنزِ کیفیت بالا ایجاد نمود، می توان پس زمینه را به شکلی مناسب نمایش داد. اما این امر تنها در صورتی مؤثر است که پیش زمینه به تنهایی نیز مناسب باشد.

**تکنیک نوردهی طولانی در عکاسی (لانگ اکسپوژر)**

تکنیک لانگ اکسپوژر یا نوردهی طولانی یکی از روشهای خلاق عکاسی از سوژه های متحرک است.
این تکنیک کمک می کند اتفاقات جاری در صحنه ی عکاسی را ملموس تر نشان دهید.تکنیک نوردهی طولانی کاربردهای مختلفی دارد که در ادامه به بعضی از آنها اشاره کرده ام
عکاسی از ستاره ها و کهکشان در شب
ثبت حرکت ابرها در آسمان
ابریشمی کردن حرکت آب در مسیر رودخانه و آبشار
عکاسی از فضاهای کم نور و تاریک
عکاسی از خطوط نور اتومبیل ها در شب
نقاشی با نور
تخت کردن سطح آب دریا و دریاچه ها
زمان نوردهی این سبک عکسها بستگی به سرعت حرکت سوژه و ایده های شما دارد.
مثلا برای نشان دادن حرکت آهسته ابرها به نوردهی طولانی تری (مثلا ۲۰ تا ۳۰ ثانیه) نیاز دارید.
و برعکس برای عکاسی از حرکت پرسرعت آب در رودخانه به زمان نوردهی کوتاهتر(بین ۶ تا ۱۵ ثانیه) نیاز هست.
**چطور عکسهای لانگ اکسپوژر بگیریم؟**
لازمه ی عکاسی با استفاده از تکنیک نوردهی طولانی بدون حرکت نگه داشتن دوربین است.
باید سه پایه ی محکم در اختیار داشته باشید تا از کوچکترین لرزش طی نوردهی جلوگیری کنید.

برای جلوگیری از لرزش ناخواسته ی فشردن دکمه شاتر از ریموت دوربین استفاده کنید. اگر هم ریموت دوربین ندارید از تایمر دوربین استفاده کنید. مورد دیگری که ممکن است باعث لرزش دوربین شود حرکت آینه دوربین هنگام ثبت عکس است. برای جلوگیری از این اتفاق از منوی دوربین گزینه Mirror lockup را فعال کنید.

ابتدا دوربین را بروی سه پایه قرار داده و ترکیب مورد نظر را انتخاب کنید.
سپس دوربین و سه پایه را محکم در جای خود فیکس کنید. بعد از این مرحله مود دوربین را بروی اولویت سرعت شاتر قرار دهید.

در مرحله ی بعد نسبت به حرکت سریع یا آرام سوژه سرعت شاتر مناسب را انتخاب کنید.
بی شک یک یا دو شاتِ تست برای رسیدن به سرعت مناسب باید بگیرید.

همانطور که گفتم مدت زمان نوردهی سوژه های مختلف متفاوت است.
**سرعت شاتر مناسب برای عکاسی از بعضی سوژه ها**
عکاسی از حرکت ابرها بسته به سرعت باد، ۱۵ تا ۳۰ ثانیه نوردهی
عکاسی از حرکت آب در مسیر رودخانه و آبشار بسته به سرعت حرکت، ۶ تا ۱۵ ثانیه
عکاسی از نور اتومبیل ها در شب بسته به سرعت اتومبیل ها، ۲۰ تا ۳۰ ثانیه
عکاسی از ستاره ها و کهکشان بسته به فاصله ی کانونی لنز، ۲۰ تا ۳۰ ثانیه
عکاسی از ساحل دریا و دریاچه ها، ۱۵ تا ۳۰ ثانیه
پیشنهادات بالا صرفا عکاسی از سوژه های متداولی است که بارها دیده ایم.
اما با استفاده از این تکنیک عکسهای خلاق دیگری هم می توانید خلق کنید. یکی از این روشهای خلاق، نقاشی با نور در محیط های تاریک است. نوردهی طولانی عکس در فضای کم نور و حرکت دادن یک منبع نور باعث ایجاد خطوط نورانی می شود که به نقاشی با نور معروف است.گاهی اوقات برای عکاسی لانگ اکسپوژر در روز لازم است از فیلترهای کاهنده ی نور (فیلترND ) استفاده کنید.
مثلا برای عکاسی از حرکت ابرها در روز لازم است از فیلترهای ND 1000 یا حتی ۲۰۰۰ استفاده کنید.

**تکنیک پنینگ در عکاسی**
با انتخاب سرعت شاتر پایین سوژه ها محو می شوند و با افزایش سرعت سوژه ها در لحظه منجمد ثبت می شوند. اما با تکنیک پنینگ قصد نداریم سوژه ها را محو ثبت کنیم.

تکنیک پنینگ باعث می شود سوژه ی متحرک درعکس واضح ثبت شده و محیط پیرامون سوژه محو و موشن باشد. حالا ببینیم چطور پنینگ این اتفاق را رقم می زند.

برای مثال فرض کنید در پیست رالی اتومبیل هستید و قصد دارید عکسی از یکی از اتومبیل های مسابقه با تکنیک پنینگ بگیرید.
در این عکس به دلیل سرعت بالای ماشین ها من از سرعت ۱۲۵/۱ استفاده کردم.
**چطور یک عکس پنینگ بگیریم؟**
ابتدا باید در نقطه ای قرار بگیرید که سوژه از سمت راست یا چپ شما وارد کادر شده و از سمت مخالف از کادرتان خارج شود. پس از این مرحله دوربین را در حالت اولویت شاتر قرار دهید.

انتخاب سرعت شاتر منوط به سرعت سوژه ی شما است.
برای شروع می توانید از ۶۰/۱ ثانیه شروع کنید. بعد از این مرحله باید دوربین را در حالت فوکوس سوژه ی متحرک قرار دهید که در دوربین های مختلف متفاوت است.

حالا با ورود سوژه به کادر باید فوکوس کنید و با دوربین سوژه را دنبال کنید.
همزمان با دنبال کردن سوژه و هنگامی که در نقطه ی مناسب از کادر قرار گرفت دکمه شاتر را فشار دهید.

دقت کنید دوربین غیر از حرکت افقی در جهت تعقیب سوژه حرکت دیگری نداشته باشد.
برای اینکار هم از سه پایه می توانید استفاده کنید و هم دوربین را بروی دستها نگه دارید.
اگر بروی دست عکاسی می کنید آرنج ها را محکم به بدنتان بچسبانید تا کمترین لرزش ایجاد شود.

آموزش عکاسی ماکرو Macro / نکات و ترفندهایی برای عکاسی ماکرو Macro
1 – فوکوس دستی

هنگام عکاسی ماکرو اتوفوکوس را خاموش کنید. وقتی عکاسی کلوز آپ به همراه جزئیات انجام می دهید عمق میدان (DOF) را می توانید بر حسب میلی متر اندازه گیری کنید، بنابراین تمرکز دقیق بسیار مهم است. فوکوس دستی به وسیله حالت Live View بر روی دوربین های DSLR ساده است. با بزرگنمایی محدوده ای که می خواهید بر روی آن در حالت Live View فوکوس کنید و چرخاندن حلقه فوکوس لنز، می توانید نقطه فوکوس را به دقت مشخص کنید. گرچه فوکوس با حلقه فوکوس آسان است اما تفاوت بین بسیار شارپ با فقط شارپ بسیار کم است. همچنین لازم است که شما از سه پایه استفاده کنید چرا که ممکن است با کوچکترین حرکت دوربین از فوکوس خارج شود.

2 – انتخاب بهترین دیافراگم

برای افزایش عمق میدان- محدوده مقابل و پشت سوژه که بر روی آن فوکوس می کنید و به قدر کافی شارپ است- لازم است که از دیافراگم کوچک استفاده کنید. حالت تقدم دیافراگم را انتخاب کنید، زیرا این حالت شما را قادر می سازد که به صورت دستی یک دیافراگم خاص را تنظیم کنید. برای دیافراگم کوچک، عدد f را بر روی عدد بزرگ تنظیم کنید، مانند f/16 و f/22. همچنین از انتخاب بالاترین عدد f که لنز شما ساپورت می کند خودداری کنید، زیرا این کار منجر به ایجاد تصاویری می شود که نور در آنها پراکنده شده. اگر نمی توانید هر چیزی که می خواهید را با یکبار تنظیم دیافراگم شارپ نگه دارید، سعی کنید برای افزایش عمق میدان از روش focus stacking در فتوشاپ استفاده کنید.

3 – استفاده از پیش نمایش عمق تصویر

تصویری که از طریق منظره یاب اپتیکال می بینید همیشه در بزرگترین دیافراگم موجود در لنز نمایش داده می شود. گرچه این حالت شفاف ترین عکس ممکن را می دهد، قضاوت در مورد عمق میدان در دیافراگم های کوچک را غیر ممکن می کند. برای اینکه بتوانید ببینید که چه چیزی شارپ و چه چیزی مات دیده می شود دکمه پیش نمایش عمق میدان دوربین را فشار دهید. این کار عملکرد لنز به عنوان دیافراگم را متوقف خواهد کرد. تصویر تاریکتر خواهد شد، در نتیجه چشمان شما باید به تغییر عادت کند. پیش نمایش عمق تصویر همچنین در حالت Live View نیز عمل می کند. وقتی با کنترل بزرگنمایی Live View ترکیب می شود به شما این امکان را می دهد تا زوم کنید و فوکوس را در مناطق خاصی از تصویر چک کنید، این کار حتی از چک کردن DOF از طریق منظره یاب مفید تر است.

4 – ترفند دوربین موازی

برای اینکه عمق میدان کمی داشته باشید، DSLR خود را به گونه ای قرار دهید که پشت دوربین موازی با سوژه باشد. این مساله به ویژه وقتی مهم است که شما عکس هایی از سوژه هایی با الگوهای قوی می اندازید که فریم را پر می کنند مانند برگ یا پر, اگر بخش هایی از تصویر تار شود تاثیر عکس را خراب خواهد کرد.

5 – قوانین را بشکنید

احتیاجی نیست که حتما از دیافراگم کوچک استفاده کنید تا تاثیر عکاسی ماکرو را ایجاد کنید. استفاده از بزرگترین دیافراگم موجود بر روی لنز یک تکنیک موثر است. استفاده از دیافراگم باز و فوکوس انتخابی برای قرار دادن یک سوژه شارپ بین پیش زمینه و پس زمینه تار یک تکنیک رایج برای عکاسی از غذا است، در حالی که تار کردن کامل یک لنز منجر به ایجاد تصاویر تار انتزاعی و بوکه های زیبا می شود که این تکنیک معمولا در عکاسی از گلها استفاده می شود.

6 – عکس واضح تر

دیافراگرام کوچک مقدار نوری که از میان لنز عبور می کند را کاهش می دهد ، و این می تواند منجر به کاهش سرعت شاتر و افزایش میزان نوردهی شود. هر حرکت خفیف – حتی ارتعاش ناشی از حرکت آینه در داخل دوربین – احتمال ایجاد تصاویر تار را افزایش می دهد. برای رفع این مشکل، حالت قفل آینه را فعال کنید یا از حالتlive view استفاده کنید (که در آن آینه به طور خودکار قفل می شود) و برای عکسبرداری از ریموت شاتر یا حالت self-timer دوربین استفاده کنید. در صورت لزوم برای سرعت شاتر سریع تر ایزو را افزایش دهید، هر چند می توانید تمیزترین ظاهر عکس را در ایزوی زیر 1600 بدست آورید.

7 – ساخت رفلکتور DIY:

اطمینان از روشن بودن سوژه های کوچک حتی خیلی کم بسیار چالش بر انگیز است، .به خصوص اگر شما از یک لنز ماکرو کوتاه تر برای گرفتن تصاویر به اندازه طبیعی استفاده می کنید- لازم است که دوربین به سوژه بسیار نزدیک باشد و این مساله نورپردازی خلاق شما را محدود می کند. یک رفلکتور ساده این مشکل را حل خواهد کرد. شما می توانید بازتابنده DIY خود را با استفاده از یک تکه فویل آلومینیوم بسازید: فویل را به دور توپ بپیچید و سپس دوباره آن را باز کنید تا نور پراکنده تری داشته باشید. آنرا به سمت سایه سوژه قرار دهید تا جزئیات پنهان آن مشخص شود.

8 – استفاده از لنزهای ماکروی بزرگتر:

لنزهای ماکرو با فاصله کانونی بیشتر مانند لنزهایی با فاصله کانونی کمتر بزرگنمایی 1: 1 مشابه ارائه می دهند اما این کار را در فاصله بیشتری ار سوژه انجام می دهد. از آنجا که لازم نیست شما به آن خیلی نزدیک شوید، به اتاق بزرگتری برای قرار دادن فلاش یا سایر منابع نور در نزدیکی سوژه احتیاج دارید.اتاق کار بزرگتر، لنز های ماکرو بزرگتر را برای عکاسی از حشرات مناسب تر می سازد.

‍ 9 – زود شروع کنید:

اگر شما در حال برنامه ریزی انجام عکاسی ماکرو در فضای باز هستید، زنگ ساعت خود را تنظیم کنید. این کار ارزش زود بیدار شدن را دارد، نه فقط به خاطر اینکه نور همواره در بهترین حالت خود قرار دارد، بلکه به این دلیل که باد معمولا در این تایم معمولا در ضعیف ترین حالت خود قرار دارد. باد دشمن عکاسی در محیط باز است، زیرا ترکیب نسیم ملایم و سرعت شاتر آهسته معمولا تصاویر Close up از گلها، گیاهان، تار عنکبوت و سایر اشیا ظریف را تار می کند. برای گل های ساقه بلند و گیاهان سعی کنید از پشتیبان های متخصص ماکرو استفاده کنید. اینها لزوما گیره هایی هستند که در انتهای یک پایه کوتاه قرار دارند و می توانند برای نگهداری یک سوژه در یک محل استفاده شوند. یک راه حل ساده این است که ساقه را به یک چوب که در خاک کنار گیاه فرو کرده اید ببندید.

10 – ایجاد زمینه های ماکرو شخصی

کیفیت پس زمینه می تواند باعث ساختن یا خراب شدن عکس ماکرو شود. لنز های ماکرو با فاصله کانونی طولانی تر شما را قادر خواهد ساخت تا چیزی را که می خواهید در پس زمینه عکس قرار دهید را محدود کنید اما رنگ های منحرف و برجسته خارج از فوکوس هنوز هم غیر قابل اجتناب است. برای خودتان مجموعه ای از پس زمینه های مناسبی را بسازید که در موقع لزوم بتوانید از آن استفاده کنید. ورق های کارت رنگی با پس زمینه طبیعی و چاپ مات که قبلا گرفته اید، حتی یک تکه پارچه می تواند یک پس زمینه مناسب را بسازد که به برجسته تر نشان دادن سوژه کمک می کند.

11 – استودیوی ماکروی خانگی بسازید

یکی از جذاب ترین موارد عکاسی ماکرو داخلی این است که نیازمند فضای زیادی نیست. تمام چیزی که واقعا احتیاج دارید، یک میز کوچک، کابینت آشپزخانه یا کف زمین، به علاوه یک سه پایه است که شما را به سطح نزدیک تر کند

تکنیک عکاسی نقاشی کردن با نور

با استفاده از تکنیک نقاشی کردن با نور تصاویری زیبا و سرگرم کننده می توان به دست آورد اما این تکنیک دقیقا چگونه انجام می شود ؟

همانگونه که می دانیم با استفاده از روش نوردهی طولانی به دوربین و حرکت دادن نور ها به صورت خلاقانه حالت نقاشی کردن با نور را می توان به دست آورد .

ابزارهای مورد نیاز :

دوربین DSLR که قادر به انجام تکنیک نور دهی طولانی باشد .

کابل رها سازی شاتر یا ریموت الکترونیک

سه پایه

منبع نور قابل حرکت

برای انجام روش نقاشی با نور نیاز است تا عکاس به اصول اولیه تنظیمات دوربین و کارکردن با مثلث نوردهی در دوربین های DSLR آشنایی داشته باشد .

ISO :

در زمان استفاده از نوردهی طولانی افزایش دادن ایزو ممکن است موجب پدیدار شدن پیکسل های رنگ پریده در تصویر شود .

این پیکسل های بدون رنگ را نویز نامیده و برای از بین بردن آنها ایزو را در کمترین مقدار ممکن باید قرار داد .

نوردهی :

دایل مود دوربین را در حالت تنظیمات دستی ( M ) قرار دهید .

با استفاده از این مود هر دو عامل سرعت شاتر و عدد دیافراگم قابل تنظیم می باشند .

همچنین بااستفاده از این مود است که در بسیاری از دوربین های کانن می توان به مود Bulb نیز دسترسی پیدا کرد .

در بیشتر دوربین های DSLR بازترین حالت سرعت شاتر در 30 ثانیه است اما با استفاده از مود Bulb تا زمانی که دکمه شاتر را نگه دارید ؛ شاتر دوربین باز باقی می ماند .

این یک گزینه عالی در زمان عکاسی از حالت های آتش بازی و یا در هر مکانی است که به نوردهی طولانی تر از 30 ثانیه نیاز دارید .

در شرایطی که مقداری از نور های مزاحم در محیط وجود دارند ، استفاده از سرعت شاتر های سریعتر از Bulb ممکن است مورد نیاز باشد

و از این روی یک نور دهی طولانی برای نقاشی کردن با نور را با استفاده از سرعت های کمتر از 30 ثانیه نیز امتحان کنید .

در صورتی که منبع نور شما روشن تر از حالت مورد نظر دیده شود ؛ آنگاه از دیافراگم های بسته تر برای کاهش میزان روشنایی آن می توان استفاده نمود.

نحوه انجام کار :

دوربین را روی سه پایه قرار دهید . با استفاده از فلاش دوربین یک شات عکس گرفته و ترکیب بندی و فوکوس را بررسی کنید .سعی کنید انواع مختلفی از منابع نوری را برای خودتان جمع آوری کنید تا انعطاف بیشتری داشته باشید. این منابع نور می‌توانند از چراغ‌های اسباب بازی گرفته تا لیزر و چراغ قوه و چراغ مطالعه و یا حتی چراغ‌های رشته‌ای باشند.

برای نقاشی‌های دقیق‌تر و ظریف‌تر هم می‌توانید از منابع نوری کوچکتر، مانند یک چراغ LED کوچک استفاده کنید. همچنین می‌توانید آن را به یک رشته بسته و در هوا بچرخانید. تمامی اینها در نهایت به خلاقیت شما بستگی دارند.

حالا که دوربین شما آماده است، به سرعت نقاشی خود را با منبع نوری که در اختیار دارید در فضا رسم کنید. قبل از کلیک روی دکمه‌ی شاتر چند بار حرکات خود را در فضا تمرین کنید.